edukacja

Praca w zawodzie logopedy

Ważnym warunkiem pracowania w zawodzie logopedy jest coraz wyższe wykształcenie, najlepiej o profilu pedagogicznym i specjalności logopedia. Inna osoba, która ukończyła bowiem zupełnie inny kierunek także może zostać lekarzem logopedą, jednakże będzie zmuszona ukończyć studia podyplomowe zyskując dodatkową specjalność, czyli logopedię.

W związku z tym, że przyjęcie na studia logopedyczne nie obowiązuje odgórna granica wieku, ten zawód mogą zacząć uprawiać też ludzie starsi. Jednak w praktyce preferuje się osoby młodsze, prosto po studiach, gdy to one mają one najlepszy kontakt z małymi dziećmi oraz młodzieżą, a to oni są większością pacjentów. Dorosłe osoby czują się lepiej w towarzystwie logopedy bardziej doświadczonego niż logopedy zaraz po studiach. Ten określony lekarz najczęściej ma pracę w placówkach sfinansowanych z budżetu. Często są to szpitale, przedszkola, szkoły, poradnie psychologiczno-pedagogiczne i tym podobne. Logopeda może też pracować w swoim prywatnym gabinecie. Zatem w tej praktyce z powodów finansowych ludzie uprawiający ten zawód starają się połączyć pracę w jednym z wymienionych powyżej ośrodków z prywatną praktyką.

To uzyskanie fonacji u dzieci niemówiących jest to bardzo trudne, ale gdy to dziecko widzi dźwięk na przykład na ekranie, może go dowolnie czyli jak chce modulować, aby w końcu dopasować go do swojego wzorca proponowanego przez dany komputer. Czynnikiem bardzo motywującym do tych ćwiczeń nad odpowiednią wymową jest możliwość ćwiczeń logopedycznych wyłącznie z komputerem, a także możliwość natychmiastowej poprawy popełnionych przez nich błędów. Edukacja przez zabawę daje bowiem wielką radość dzieciom. Jest inspiracją do podejmowania zadań, które w owych warunkach tradycyjnej terapii wywołałyby pewne zniechęcenie. W razie małych dzieci z znacznym upośledzeniem umysłowym trzeba znacznie położyć duży nacisk na stymulację rozwoju mowy tego dzieciaka tak jak i w takim samym stosunku do wszystkich dzieci z zaburzeniem rozwoju mowy. Ta wada mowy ma dokładnie zawsze ujemny wpływ na ukształtowanie się osobowości określonego dziecka.